Sinds een paar weken ben ik in het bezit van het werkboek Mindset van het TalentLab. In dit werkboek ga ik aan de slag met kinderen en hun manier van denken. Er zijn namelijk twee manieren van denken die mensen en kinderen bezitten. Eén van deze mindsets is de vaste-mindset (wat ik kan staat vast, met talent en IQ word je geboren). De andere is de groei-mindset (je kunt groeien door je best te doen en veel te oefenen).
Steeds vaker zie ik dat kinderen iets niet durven te proberen, omdat ze denken dat ze het toch niet kunnen. Deze kinderen denken met een vaste-mindset. Op sommige momenten zou dit hen kunnen beperken in de ontwikkeling. Door de uitdagingen die kinderen tegen komen met een groei-mindset te bekijken, zullen ze de stap wel durven zetten. Dit gaat niet met grote sprongen, maar is in kleine momenten zichtbaar.
Met mijn jongste zoon ben ik ook in het werkboek begonnen. Ik zag hem vaak worstelen wanneer hij iets ‘spannends’ of ‘nieuws’ moest doen. Hij speelt al jaren sopraansaxofoon, maar durfde in het opleidingsorkest niet mee te spelen (ook niet tijdens de repetities), omdat hij bang was fouten te maken. Tijdens de voetbalwedstrijd durfde hij geen acties te maken, omdat hij bang was dat hij de bal zou verliezen, terwijl hij dit tijdens de trainingen wel deed. Ook vond hij het erg lastig om vriendjes te maken. In zijn groep zitten maar 2 andere (oudere) kinderen. Hij was continu op zijn tenen aan het lopen om erbij te horen. Hij hing ook graag de clown uit, om er maar bij te horen. Hij geeft nu nog steeds aan dat hij bang is om zichzelf te zijn omdat hij bang is dat hij er dan niet bij hoort.
Al deze punten zorgde ervoor dat zijn zelfvertrouwen niet beter werd, misschien zelfs wel slechter. Door met hem aan de slag te gaan in dit werkboek en dit ook regelmatig aan te halen in situaties gedurende de dag, zie ik veranderingen bij hem. Zo is hij nu bij het voetballen aan het trainen met zijn linkerbeen (hij is rechts). Tijdens de training gaat het nog regelmatig niet zoals hij zou willen (te weinig kracht, de verkeerde richting), toch blijft hij proberen en wordt niet boos. En langzaamaan ziet hij zelf de vooruitgang ook. Afgelopen weekend was hij bij sinterklaas op bezoek. Daar werd aangehaald dat hij saxofoon speelt en sinterklaas vroeg hem of hij een sinterklaasliedje wilde spelen. Nadat papa zijn instrument had gehaald, besloot hij dit te doen. Er volgde zelfs een toegift toen sinterklaas vertrok met ‘dag sinterklaasje’. Dit had hij zelf bedacht. Het zijn kleine stapjes, maar voor zijn zelfvertrouwen is dit een hele mooie stap.
Hij vindt het nog steeds lastig om zichzelf te kunnen zijn. Hierdoor blijft hij af en toe de clown uithangen. Maar door verder te werken in de map en dit te blijven bespreken, hoop ik dat hij in de toekomst gaat zien dat hij mag zijn wie hij is, want dat is zeker goed genoeg! En dat hij de clown links kan laten liggen. Hij komt er wel!
Reactie plaatsen
Reacties